26.8.08

90210



Αυτό το καλοκαίρι βλέπω στον ΑLPHA τα "χτυποκάρδια στο Μπέβερλι Χιλς" και απορώ! Όχι με την καρδιά μου όπως έλεγε και ο περίφημος Μάκης, αλλά με το τι βλέπαμε εκεί στις αρχές της δεκαετίας του 1990 όπου κατά μια έννοια ήταν και η αποθέωση των 80s!!



Καταρχήν τόσο ηθικοπλαστική, ψεύτικη και κιτσάτη που φαίνεται η σειρά σου δημιουργούνται απορίες για την παγκόσμια καλαισθησία !! Λέτε τελικά να έφταιγε το Τσέρνομπιλ...

15.7.08

Για να μην ξεχνιόμαστε..

Έβλεπα χθες το προολυμπιακό τουρνουά και τον αγώνα της Εθνικής με τον Λίβανο και στο άσχετο θυμήθηκα πως αρχίσαν όλα....
Εσείς τι κάνατε τότε?!

2.7.08

80's movies - A tribute

Δεν είναι ώρα να θυμηθούμε τις πιο διάσημες ταινίες από την δεκαετία του 80; Αυτό το slide show είναι το πρώτο που έφτιαξα και ανέβασα στο Tube και αισίως έφτασε τα 2600 views. Ποιές από αυτές τις ταινίες θυμάστε; Σε ποιό σινεμαδάκι τις είχατε δει; Ποιόν παιδικό έρωτα σας θυμίζουν; Ποιές νύχτες με ποπ κορν μπροστά στο video;...

Jordan proudly presents:





22.6.08

I JUST CALLED...

Πάνε σχεδόν 20 καλοκαίρια πριν, που ένας μεγάλος, για να μην πω ο μεγαλύτερος της Soul, είχε έρθει για μία και μοναδική συναυλία στην Ελλάδα. Στο γήπεδο του Πανιωνίου, αν θυμάμαι καλά, βλέπετε το Αλτσχάιμερ έχει χτυπήσει την πόρτα. Αυτό όμως που δεν μπορεί να κάνει είναι να πάρει την μαγεία εκείνης της βραδιάς.

Η Νατάσα, η Λίντα, ο Αμβρόσιος, ο Κουμής, η Χαρά, το Ρηνιώ και η αφεντομουτσουνάρα μου, με καρώ τραπεζομάντιλο, μπύρες, σαντουϊτσάκια και ότι μπορείτε να φανταστείτε στο κέντρο του γηπέδου να απολαμβάνουν την βελούδινη φωνή του Stevie, κάτω από ένα ολόγιομο φεγγάρι.

Τώρα αν πω ότι αυτές ήταν συναυλίες θα με πείτε ρομαντικό ή παλιομοδίτη, αλλά ποσώς με ενδιαφέρει. Μπορεί και να είμαι.

Άντε και καλό μας καλοκαίρι.

12.6.08

To φαινόμενο Klaus Nomi.



Μερικά τραγούδια, μου ασκούν τόσο ολοκληρωτική έλξη που είναι σαν να τα ερωτεύομαι. Ειδικά κατά καιρούς είμαι ικανός να ακούω ένα κομμάτι ίσαμε 20 φορές την μέρα. Σαν συνταγή από τον οικογενειακό γιατρό. Πρωί- μεσημέρι - απόγευμα- βράδυ από 5 φορές.


Τούτες τις μέρες, αυτό συμβαίνει με το Total Eclipse του Klaus Nomi που βρήκα στο Tube σε μια σπάνια live εκτέλεση. Αν δεν θυμάστε, ήταν το αριστουργηματικό (και ιδιοφυές) κομμάτι που στην δεκαετία του 80 ακουγόταν στην διαφήμιση του Campari και νόμιζες ότι η φωνή ήταν γυναικεία.


Ο Klaus Nomi –γεννημένος στην Γερμανία- υπήρξε μια από τις πιο αινιγματικές παρουσίες στον χώρο της ροκ μουσικής ο οποίος συνδύασε ετερογενή μουσικά ρεύματα όπως όπερα, disco, synth pop, new wave ανακατεμένα με ένα έντονα θεατρικό ύφος εμπνευσμένο κυρίως από το στυλ του καμπαρέ και την παράδοση του Γερμανικού εξπρεσιονισμού.

Ο ίδιος ήταν περίεργη και εκκεντρική προσωπικότητα που τραγουδούσε πάνω στην σκηνή πολύ έντονα μακιγιαρισμένος και ντυμένος με περίεργα κοστούμια. Γενικά ήταν περιζήτητος από πολλά clubs στην Νέα Υόρκη στα τέλη της δεκαετίας του 70.Είχε τραβήξει την προσοχή ακόμα και του David Bowie ο οποίος του είχε ζητήσει να συνεργαστούν.

Ο Klaus Nomi έφυγε πρόωρα από την ζωή το 1983 και έχει καταγραφεί σαν από τους πρώτους καλλιτέχνες - θύματα του AIDS. Η τέφρα του σκορπίστηκε πάνω από την Νέα Υόρκη.


Update :

Kατόπιν προτροπής του Δασκάλου προσθέτω στο ποστ την original διαφήμηση του Campari όπως προβλήθηκε στην Ελληνική τηλεόραση την δεκαετία του 80.



6.6.08

A view to a kill...





Απορω με τόσους φαν των Duran Duran που έχει το μπλογκ πως κανείς δεν αναφέρθηκε σε αυτό το συγκρότημα θρύλος της αγαπημένης μας Δεκαετίας! Το απόγειο της δόξας τους πιστεύω ήταν αυτό το βιντεο κλιπ που ήταν και το τραγούδι των τίτλων για την 14η ταινία του James Bond με τον τίτλο A View to a Kill 23 χρόνια πριν.



Κουιζ: Με ποιους είχαν έχθρα οι Ντουρανόβιοι? Ποιο ήταν το πεδίο της "μάχης"?

29.5.08

Κι εγώ σου λέω ΣΤΟΠ! Μη!

Όταν σκέφτεστε Eurovision και δεκαετία 80, ποιο κομμάτι σας έρχεται στο μυαλό; Εμένα το ΣΤΟΠ με τους Bang, που μας εκπροσώπησαν το 1987 στο Βέλγιο. Θυμάμαι που ήμασταν ενθουσιασμένοι με τη 10η θέση και μάλιστα το είχα σημειώσει και στο ημερολόγιό μου με τα πιο στρογγυλά μου γράμματα :-)



Την ίδια χρονιά την Κύπρο εκπροσώπησε η Αλέξια με το Άσπρο-Μαύρο, και πήρε την 7η θέση.



Το κλιπάκι από την παρουσίαση του τραγουδιού στην Eurovision μπορείτε να το δείτε εδώ.

Τελικά ωραία και καλή η δεκαετία του 80, αλλά δεν μπορείς να πεις ότι την χαρακτήριζε το στυλ και η κομψότητα...

23.5.08

O Ροζ Γάτος (1986)





Τελευταία ξεκίνησα να μοντάρω τις καλύτερες στιγμές από cult Ελληνικές ταινίες. Η συγκεκριμένη που βγήκε στις αίθουσες το 1986 αποτελεί μια από αυτές. Ειδικά για τους λάτρεις της δεκαετίας του 80 έχει ιδιαίτερη αξία καθώς έχει πολλά πλάνα από τη θρυλική ντίσκο της εποχής Dorian Gray αλλά και πολύ καλό soundtrack : Stevie Wonder-Part time Lover , Radiorama - Chance to desire , Cinderella-Martinelli, Modern Talking -Cheri Cheri Lady, Peter Randell - Lost In Tokyo. Επίσης αποτυπώνει πολύ ωραία το κλίμα της εποχής με τις μηχανές, τις πλάκες στα σχολεία και το καμάκι...


Η υπόθεση αφορά ένα θρησκευόμενο καθηγητή Λυκείου που αποκτά διπλή προσωπικότητα και τα βράδυα μετατρέπεται σε μηχανόβιο και ντισκόβιο!Ο Σωτήρης Μουστάκας φυσικά είναι απολαυστικός ενώ highlight της ταινίας αποτελεί η εμφάνιση του στήθους της Βάνας Μπάρμπα, απόλυτο αντικείνενο πόθου του ανδρικού πλυθησμού...


Σκηνοθεσία Γιάννης Χαρτοματζίδης Παίζουν: Σωτήρης Μουστάκας, Πάνος ΜιχαλόπουλοςΈφη Πίκουλα, Βάνα Μπάρμπα.


18.5.08

Αγαπημένες ξένες σειρές - μέρος 1ο

Συνεχίζουμε την τηλεοπτική αναπόληση στις δεκαετίες του 70 και του 80, με πολλές εικόνες και λίγες λέξεις.

Εποχές ασπρόμαυρες και ατέλειωτα Σαββατοκύριακα με Flash Gordon και Tarzan...


Αργότερα απολαύσαμε το μελιστάλαχτο Πλοίο της Αγάπης (έγχρωμο μεν, αλλά οι περισσότερες τηλεοράσεις ήταν ακόμα ασπρόμαυρες).


Οι Άγγελοι του Τσάρλυ είναι τρεις, η Κέλλυ, η Σαμπρίνα και η Κρις... Η δικιά μου αγαπημένη ήταν πάντα η Σαμπρίνα :-)


Η πρώτη Βιονική Γυναίκα ήταν η Αμερικανίδα Lindsay Wagner. Η δεύτερη και πιο πρόσφατη είναι η αγγλίδα Michelle Ryan.


Μια σειρά επιστημονικής φαντασίας που έχει αναβιώσει με μεγάλη επιτυχία είναι το αξέχαστο Διαστημόπλοιο Γκαλάκτικα (ααααχ Απόλλο)!! Αν θυμάμαι καλά, παιζόταν τις Κυριακές στις 6 μμ και ήταν η πρώτη σειρά που είδα έγχρωμη στη νεοαποκτηθήσα τηλεόραση οικογενειακών φίλων.


Αργότερα βλέπαμε και Quantum Leap, μια σειρά μισό-ιστορική, μισό-επιστημονικής φαντασίας. Ο ένας εκ των πρωταγωνιστών παίζει στο καινούριο Battlestar Galactica.


Πάμε στη Χαβάη τ' όμορφο νησί, που 'ναι οι κοπέλες με τη μουσική! O επιθεωρητής McGarrett έκαιγε καρδιές στη σειρά Χαβάη 5-0.


Ο Kότζακ είχε εκτοξεύσει τις πωλήσεις γλυφιτζουριών στα ύψη.


Αργότερα παίζονται πάμπολα αστυνομικά και ντετεκτιβικά, όπως το Χαρτ και Χαρτ, δημιούργημα του πετυχημένου συγγραφέα Sidney Sheldon. Θυμάστε τον Freeway, το σκυλάκι τους;


Στη συνέχεια ήρθαν στις οθόνες μας αυτός (Bruce Willis), αυτή (Cybill Shepherd) και τα μυστήρια (και η τραλαλά βοηθός που απαντούσε το τηλέφωνο με στιχομυθίες).


Μιας και πιάσαμε τους ντετέκτιβ και τους κυνηγούς του εγκλήματος, δεν μπορώ να μην μνημονεύσω τον Ιππότη της Ασφάλτου με τον θρυλικό Κιτ...


...τον ευρηματικό Μακ Γκάιβερ...


...το δίδυμο Hunter-McCall...


...και τον μουστακαλή Μάγκνουμ.


Άλλα αγαπημένα ήταν οι Cagney & Lacey...


...το Αστυνομικό Τμήμα της Hill Street...


...oι Chips...


...και φυσικά το κορυφαίο Miami Vice που το παρακολουθούσα ανελλιπώς κι ας παιζόταν αργά το βράδυ. Για όσους έχουν δει την πρόσφατη ομώνυμη ταινία, ένα έχω να πω μόνο: καμία σχέση!


Αλλά και από σαπουνόπερες δεν πήγαμε πίσω: στα τέλη της δεκαετίας του 70 κυριαρχεί το Dallas: πετρέλαια, δολοπλοκίες και η επίμαχη ερώτηση: Who shot J.R.?


Στα ίδια βήματα, αλλά με πολύ περισσότερο γκλάμουρ, πιο φουσκωτά χτενίσματα και μεγαλύτερες βάτες, ακολουθεί η θρυλική Δυναστεία.


Περάσαμε ατέλειωτες ώρες με τους Δούκες του Χάζαρντ και την ξαδέρφη τους την Νταίζη που η πτωχή δεν είχε να αγοράσει αρκετό ύφασμα για τα σορτσάκια της. Τους ηθοποιούς που έπαιζαν τους δύο Dukes (ειδικά τον John Schneider) οι πιο μικροί ίσως τους αναγνωρίζετε από το Smallville.


Fame! I'm gonna live for ever! Baby remember my name! Ό,τι και να πω είναι λίγο, γι' αυτό δεν λέω τίποτα :-)


Την Άπω Ανατολή τη γνωρίσαμε με το Σογκούν.


Τον πρωταγωνιστή του Σογκούν Richard Chamberlain τον είδαμε και στην δακρύβρεχτη μίνι-σειρά Τα πουλιά πεθαίνουν τραγουδώντας.


Αυτά τα λίγα για αρχή. Ελπίζω να σας θύμισα κάποιες από τις αγαπημένες σας σειρές που παρότι δεν ήταν παιδικές, όλοι τις βλέπαμε τότε.

Η αναπόληση θα συνεχιστεί σε τουλάχιστον ένα ακόμα ποστ γιατί υπάρχουν πολλές άλλες σειρές που δεν έχω αναφέρει.

12.5.08

Τα παιδικά που αγαπήσαμε

Ας κάνουμε ένα μικρό τηλεοπτικό πισογύρισμα για να θυμηθούμε μερικά από τα παιδικά που βλέπαμε στα τέλη της δεκαετίας του 70 και αρχές του 80, τότε που η τηλεόραση είχε μόνο δύο κανάλια (ΕΡΤ και ΥΕΝΕΔ) ενώ το να έχεις έγχρωμη συσκευή στο σπίτι ήταν ένδειξη πρωτοπορίας και οικονομικής ευρωστίας που λίγοι είχαν.

Δον Κιχώτης


Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ο άνθρωπος


Μάγια η Μέλισσα


Ομάδα G (μεγάλη πώρωση!)


Μπόλεκ και Λόλεκ


Χάιντι, η μικρούλα των Άλπεων


Σπορτ Μπίλλυ


Διαστημόπλοιο Αργώ


Πίπη η Φακιδομύτη


Ο (αξέχαστος) Παραμυθάς


Το μικρό σπίτι στο λιβάδι


Λάσι


Αστυνόμος Σαΐνης


Scooby, Scooby, Scooby Dooooooo


Και φυσικά, Καραγκιόζης!


Πόσα από αυτά βλέπατε εσείς;