Band Aid vs We Are the World

To 1984 ο Μπομπ Γκέντολφ συγκέντρωσε σχεδόν όλους τους Άγγλους και Ιρλανδούς σουπερ ποπ σταρ της εποχής και τραγούδησαν αυτό το κομμάτι με σκοπό τα έσοδα να πάνε για τα πεινασμένα παιδάκια της Αιθιοπίας.




We are the world ήταν η αμερικανική απάντηση τον επόμενο χρόνο! Ο Μαικλ Τζάκσον μάζι με τον Λαιονελ Ριτσι το έγραψαν και ο Κουινσι Τζόουνς έκανε την παραγωγή. Άπειροι αστέρες παρελαύνουν και σε αυτό το βίντεο κλιπ.

Έτσι με αυτόν τον τρόπο το μπλογκ σας εύχεται Χρόνια Πολλά και Καλά πάνω από όλα!

Κιτς!!!

Στην Ελλάδα της δεκαετίας του 1980 η λέξη "κιτς" είχε την τιμητική της! Κανένας όμως δεν την υπηρέτησε τόσο πιστά όσο ο αγαπημένος Γιάννης Φλωρινιώτης!! Σας δίνω μερικά "τυπικά" δείγματα του ταλέντου του που αναγνώρισε μέχρι και ο Μάνος Χατζιδάκις!!!

Είμαι του μπαρ αλλά και κυρία!!!!



πειράζει που είμαι μεγάλη φίρμα!??!




Floriniotis@gagarin



Και κλείνω με κάτι ακατάλληλον δια ανηλίκους!!!

Τα τραγουδια που ακούγαμε στις σχολικές εκδρομές..

Τις προάλλες έβλεπα στο ζάπινγκ την εκπομπή της Ναταλίας Γερμανού ονόματι τσαρτ σοου ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων! Το θέμα της ήταν οι καλύτεροι ή μάλλον η πιο ευπώλητοι δίσκοι από το 1984 έως σήμερα. Είχε πολλά τραγούδια από τα eighties και αμέσως μου τράβηξε την προσοχή πάρα το ολίγον έως πολλά βαρυ και όχι κιτσάτο σκηνικό ελληνικού γκλάμουρ!

Αυτό όμως που μου έκανε εντύπωση και με έβαλε σε σκέψη ήταν το εξής. Σε κάποια φάση ένας μοντέλος που δεν τον ξέρω έκανε το εξής σχόλιο για το "θα μελαγχολήσω" της Καιτούλας Γαρμπή. "Αυτό το τραγούδι μου θυμίζει τα παιδικά μου χρόνια** και τις εκδρομές που κάναμε στο δημοτικό!"- είπε ο μοντέλος!

Με την μία έκανα και εγώ συνειρμό στο τι ακούγαμε όταν ήμασταν στο δημοτικό! Όταν πηγαίναμε εκδρομή με λεωφορεία, μια απο αυτές μάλιστα ήταν την επομένη της μεγάλης νίκης στο ευρωμπάσκετ του 1987.

Το πρώτο τραγούδι είναι το "Πάρε πασά μου την οδοντόβουρτσά μου"!, πολλά τραγούδια απο Ελένη Δήμου, ελένη Βιτάλη, Πωλίνα, Καρβέλα, Γερμανό και άλλους! Έχω βάλει πολλά τραγούδια αλλά σίγουρα έχω αφήσει άλλα τόσα! Σας δίνω πάσα να μου τα θυμίσετε!!



** Παρεμπίπτοντος το τραγούδι της Γαρμπή εμένα μου θυμίζει τα φοιτητικά μου χρόνια και κάτι μπαρ στα Λαδάδικα όπου ναι το ομολογώ περνούσα κάτι νύχτες το 1997-1998!

Obituary for Patrick...

Και αφού αποχαιρετήσαμε τον βασιλιά της ποπ χάσαμε και ένα ακόμα ορόσημο των eighties ειδικά για τα κοριτσάκια που κλαίγαν με μαύρο δάκρυ στο Dirty Dancing και στο Ghost! Ο Patrick Swayze μετά από 2 χρόνια μάχης με τον καρκίνο του Παγκρέατος μας άφησε.

Βασικά δεν μπορώ να πω ότι μου άρεσαν οι ταινίες του - αν εξαιρέσεις το Outsiders του Κόπολα βέβαια! Και στο Ghost δεν μπορούσα να πιστέψω ότι η φίλη μου η Ελένη είχε πλαντάξει στο κλάμα κάπου κοντά στα μέσα της δεκαετίας του ενενήντα!

Παρόλα αυτά ήταν μια φάτσα απευθείας από τα εξώφυλά της "Κατερίνας" και της "Μανίνας"! 100% eighties..

Ρε παιδιά τι έγινε και πεθαίνουν όλοι αυτοί από τα παιδικά μας χρόνια?! Τόσο πολύ μεγαλώσαμε?!

9.79

Στις 24 Σεπτεμβρίου 1988 επιστρέφαμε οικογενιακώς από διακοπές και το μυαλό μου ήταν να φτάσω γρήγορα στη τηλεόραση.
Ήταν η ημέρα διεξαγωγής του τελικού των 100μ. της Ολυμπιάδας της Σεούλ - η κούρσα του αιώνα, μέχρι την επόμενη.
Μόλις που πρόλαβα να πατήσω το on...

Ο "βραχύσωμος" "Καναδός" τους διέλυσε... Ο "νικητής" Καρλ Λιούις έφαγε σκόνη...
Μετα θα μαθαίναμε σε απευθείας μετάδοση ότι ο Μπεν Τζόνσον ήταν ντοπέ...
"Ντοπέ είναι όποιος πιάνεται" μια ατάκα που θα ειπωθεί πολύ αργότερα από τον εγχώριο γκουρού Τζέκο αλλά ήταν σοφή.

Στις αρχές τούτης της δεκαετίας, κοντά με το ξεστόμισμα της ατάκας, οι δέκτες μας είχαν την εικόνα ενός Καρλ Λιούις που δυσκολευόταν να περπατήσει έστω και με τη μαγκούρα του...
Αντίθετα, ο ντοπέ Τζόνσον ίσως και να "χαίρει άκρας υγείας"...

Εχθές ο νέος υπερπρωταθλητής, ένα πραγματικό φαινόμενο, ο Usain Bolt, έκανε μια κούρσα που θύμησε Μπεν Τζόνσον: 9.58...

Για να απολαύσεις σήμερα τον αθλητισμό πρέπει να βγάλεις από το μυαλό σου τη λέξη "ντόπα", ευτυχώς εκείνα τα χρόνια η λέξη αυτή δεν μπορούσε να πάρει από μέσα σου αυτό που έβλεπες.

Πάει και αυτός....

Μόλις 50 ετών βρέθηκε χθές το βράδυ νεκρός! Νομίζω ήταν η πιο χαρακτηριστικη φιγούρα των 80s. Από το Thriller και το Bilie Jean του 1982 μέχρι το Bad και το Smooth Criminal, έβαλε την σφραγίδα του όχι μόνο στην μουσική αλλά και στην παιδική μας ηλικία.

I pitty the fool!!

Όποιος δεν ξέρει τον Mr. T και τον George Peppard σπίτι του !!!

The A-team κυρίες και κύριοι. Έπος, καλτιλίκι του κιαρατά και αγαπημένη σειρά του τέλους των 80'ς.





Ποιος ξεχνάει τον Mr. T με την τσιριχτοβραχνή φωνή να γκαρίζει απο δω και από κει "I pitty the fool"..

Rainin all summer..

Έσπαγα τις προάλλες που ήθελα να γράψω μετά από καιρό στο μπλογκ μου, να βρω εκείνο το τραγούδι - ψιλο γκλαμ ροκ, ψιλο χαρντ ροκ αλλα 100% 80s- που έλεγε rainin all summer!

Τελικά έγραψα το ποστ χωρίς να θυμηθώ! Όπωςγίνεται συνήθως καναδυό μέρες μετά στο άσχετο, το θυμήθηκα! Αφού το βρήκα στο youtube, γραμμένο από το MTV μάλιστα, είπα να το βάλω εδώ! Το γκρουπ λέγεται Nuclear Valdez, ο δίσκος I Am I, το τραγούδι Summer και το έτος είναι το 1989!!!

Μακρύ μαλλί χαίτη και τα 80s είναι στο κύκνειο τους άσμα!!!

Τηλεοπτικές σειρές

Δύο τηλεοπτικά κανάλια είχαμε όλα κι όλα τότε, αλλά πόσες αναμνήσεις... Οι τηλεοπτικοί ήρωές μας, έχουν αφήσει βαθιά το σημάδι τους μέσα μας. Τότε ήταν τα χρόνια της αθωότητας για την δική μας γενιά και θέλαμε κάπου να πιστέψουμε και κάπου να ταξιδέψουμε και να ονειρευτούμε. Έτσι ακουμπούσαμε στον ώμο του McGyver για να μας προστατεύσει, πετούσαμε με τον Nils Holgerson, ερωτευόμασταν μαζί με τον Bruce Willis την Cybill Shepherd, χαιδεύαμε το κεφαλάκι του Kermit, κάναμε διαγαλαξιακά ταξίδια με το Enterprise, πηδάγαμε και εμείς απ' το παράθυρο μέσα στο αμάξι των Dukes και φορώντας λευκό σακάκι κυνηγούσαμε τους εμπόρους ναρκωτικών στο Miami...

Μεγάλες ροκ συναυλίες στην Ελλάδα.

Ιδού, σε φωτογραφίες, μερικές από τις κυριότερες συναυλίες ξένων συγκροτημάτων στην Ελλάδα, την δεκαετία του 80. Ξεχωριστη μνεία πρέπει να γίνει (σε κάποιο άλλο ποστ) για το επεισοδιακό Rοck in Athens Festival που έγινε στο Παναθηναικό στάδιο το 1985, με την συμμετοχή πολλών συγκροτημάτων. Προσωπικά, από τις παρακάτω συναυλίες παρακολούθησα μόνο αυτή του Stevie Wonder στη Ν.Σμύρνη το 1989, από...μια ταράτσα δίπλα στο γήπεδο του Πανιωνίου. Θυμάμαι πολύ καλά, ότι είχα συγκλονιστεί από την φωνή του!...Μέχρι που ήρθε ο διαχειριστής και μας κατέβασε όλους κάτω....

Cure 30/5/89 Γήπεδο Ν. Φιλαδέλφειας

Pink Floyd 31/5/89 OAKA

Stevie Wonder 3/6/89 Γήπεδο Ν. Σμύρνης

Nick Cave 3/5/89 Club Ρόδον

Eric Clapton 30/1/84 Γήπεδο Σπόρτινγκ

Dire Straits 6/5/85 Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας

Clash 23/7/85 Rock in Athens, Παναθηναικό στάδιο

Συναυλία Διεθνούς Αμνηστίας 3/10/88 ΟΑΚΑ

Rory Gallagher 10/9/81 Γήπεδο Ν. Φιλαδέλφειας

Police 31/3/80 Γήπεδο Σπόρτινγκ

Πηγή : Περιοδικό Ποπ και Ροκ.