Κατά αρχήν να ευχαριστήσω τον φίλο Στάθη για την πρόσκληση που μου έστειλε να συμμετάσχω κι εγώ στο Blog των ελληνικών 80s.
Η δεκαετία αυτή μου προκαλεί ένα ανάμικτο αίσθημα από γέλιο και νοσταλγία. Η νοσταλγία είναι προφανές από που μπορεί να προέλθει. Το γέλιο προέρχεται από την απίστευτη κιτσαρία που επικρατούσε τότε και μας φαινόταν και φυσιολογική. Τώρα όταν βλέπω εικόνες της εποχής με π.χ. τους άνδρες να φοράν υπερβολικά μεγάλες βάτες στα σακάκια, και γελάω! Τότε ήταν νορμάλ.
Τέλος πάντων.
Θα ξεκινήσω με ένα ποστ που είχα σηκώσει και στο προσωπικό μου blog πριν κάποιο καιρό, προσαρμοσμένο στις ανάγκες του παρόντος blog. Αφορά το πρώτο παιχνίδι που είδα ποτέ στο γήπεδο, το οποίο θυμάμαι ακόμα με δέος, νοσταλγία και χαρά:
Κύπελλο UEFA 1983 - 1984: Στο δεύτερο γύρο ο ΠΑΟΚ κληρώνεται με τη Μπάγερν Μονάχου.
Η δεκαετία αυτή μου προκαλεί ένα ανάμικτο αίσθημα από γέλιο και νοσταλγία. Η νοσταλγία είναι προφανές από που μπορεί να προέλθει. Το γέλιο προέρχεται από την απίστευτη κιτσαρία που επικρατούσε τότε και μας φαινόταν και φυσιολογική. Τώρα όταν βλέπω εικόνες της εποχής με π.χ. τους άνδρες να φοράν υπερβολικά μεγάλες βάτες στα σακάκια, και γελάω! Τότε ήταν νορμάλ.
Τέλος πάντων.
Θα ξεκινήσω με ένα ποστ που είχα σηκώσει και στο προσωπικό μου blog πριν κάποιο καιρό, προσαρμοσμένο στις ανάγκες του παρόντος blog. Αφορά το πρώτο παιχνίδι που είδα ποτέ στο γήπεδο, το οποίο θυμάμαι ακόμα με δέος, νοσταλγία και χαρά:
Κύπελλο UEFA 1983 - 1984: Στο δεύτερο γύρο ο ΠΑΟΚ κληρώνεται με τη Μπάγερν Μονάχου.
Το πρώτο παιχνίδι γίνεται στην Τούμπα. Ήταν το πρώτο παιχνίδι που είδα με τον πατέρα μου στο γήπεδο. Ήμουν 9 χρονών τότε. Δεν πρόκειται ποτέ να ξεχάσω το δέος που ένοιωσα όταν μπήκαμε στο γήπεδο από τη θύρα 6 αντικρίζοντας τον κόσμο του ΠΑΟΚ. 25 χρόνια μετά εξακολουθώ να πηγαίνω στο γήπεδο, στη θύρα 5-6 και να νοιώθω το ίδιο δέος και την ίδια ανατριχίλα. Θυμάμαι τότε ότι μπροστά μας καθόταν ο παντοπώλης που ξέραμε απ' τις διακοπές μας στη Χαλκιδική, ο οποίος είχε έρθει απ' τη Χανιώτη για να δει τον ΠΑΟΚ. Τότε με είχε φανεί απίστευτο να ξεκινά κανείς απ' τη Χανιώτη για να δει τον ΠΑΟΚ. Τώρα μου φαίνεται το πιο λογικό πράγμα στον κόσμο!
Το τελικό αποτέλεσμα ήταν 0-0.
Η ρεβάνς στο Μόναχο φάνταζε πάρα πολύ δύσκολη. (Οι γονείς μου ταξίδεψαν με την αποστολή του ΠΑΟΚ και πήγαν και σε εκείνο το παιχνίδι. Παρά τα συνεχή παρακάλια να με πάρουν μαζί τους, εγώ έμεινα πίσω στη Θεσσαλονίκη.)
Το ματς έληξε 0-0. Μετά από 120 λεπτά το αποτέλεσμα ήταν ακόμη 0-0. Στη διαδικασία των πέναλτι ο ΠΑΟΚ έχασε 9-8 μετά από τις τιτάνιες προσπάθειες του διαιτητή να περάσει τη μεγάλη Μπάγερν στον επόμενο γύρο.
Έψαξα στο YouTube και βρήκα το ακόλουθο βιντεάκι που έχει ανεβάσει η Θύρα 4. Πρόκειται για τη διαδικασία των πέναλτι στο Μόναχο. Από το παιχνίδι της Τούμπας δεν μπόρεσα να βρω κάτι. Προσέξτε πόσο χαλαροί και πλαδαροί είναι οι παίκτες. Μέχρι και κοιλίτσα έχουν κάποιοι!!!
Έτσι, για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι.
Το τελικό αποτέλεσμα ήταν 0-0.
Η ρεβάνς στο Μόναχο φάνταζε πάρα πολύ δύσκολη. (Οι γονείς μου ταξίδεψαν με την αποστολή του ΠΑΟΚ και πήγαν και σε εκείνο το παιχνίδι. Παρά τα συνεχή παρακάλια να με πάρουν μαζί τους, εγώ έμεινα πίσω στη Θεσσαλονίκη.)
Το ματς έληξε 0-0. Μετά από 120 λεπτά το αποτέλεσμα ήταν ακόμη 0-0. Στη διαδικασία των πέναλτι ο ΠΑΟΚ έχασε 9-8 μετά από τις τιτάνιες προσπάθειες του διαιτητή να περάσει τη μεγάλη Μπάγερν στον επόμενο γύρο.
Έψαξα στο YouTube και βρήκα το ακόλουθο βιντεάκι που έχει ανεβάσει η Θύρα 4. Πρόκειται για τη διαδικασία των πέναλτι στο Μόναχο. Από το παιχνίδι της Τούμπας δεν μπόρεσα να βρω κάτι. Προσέξτε πόσο χαλαροί και πλαδαροί είναι οι παίκτες. Μέχρι και κοιλίτσα έχουν κάποιοι!!!
Έτσι, για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι.
